Planlar, planlar, planlar...

Planlamak. Olan, olacak, olabilitesi olan, olmuş , olması gereken, olması sağlanmalı, olur mu ki, olsa, olmalı... Kısaca her türlüsü. Yapacaklarını planlamak, bu planları uygulamaya koymak, küçük ya da büyük fark etmemesi.

Son zamanlarda bu huyum oldukça ön plana çıktı aslında. Plan yapmayı severim, planlarımın altüst olmasına da çok bozulurum. Bazı hareketlerin başka kişiler/şeyler üzerine yaptığı etkileri görmek, onları bazen manipule edebilmek gerçekten güzel. ( etki olayını konuşmuştuk daha önce blogda )

Son zamanlarda dediğim gibi oldukça taktiksel davranmam gereken, planlar uygulamam günlerim, saatlerim, dakikalarım, saniyelerim oldu. Bunların hepsi benim yararına mıydı ? Hayır, başkaları adına uygulamaya koyduğum planlar da oldu, ödüllerini de topladık diyelim.

Ha burada biraz komutanmışım, planlar 81923 saat düşünme gerektiriyor gibi konuşmuş olabilirim, "plan" denilen şeyi o kadar büyütmeyin. Yapacağınız tek bir hareketi daha önceden düşünmeniz, onu planlamış olmanız demektir. Aklınızdan geçen düşüncedir plan, anlık yaşamamaktır aslında.

Zaten olay da burada kopuyor, aradaki fark da burada ortaya çıkıyor. Acaba şu günlerde hiç düşünmeden olacakları bekleyip yaşasaydım daha mı farklı olurdu herşey ? Hiçbirşeyi düşünmeyip her hareketime olay gerçekleştiğinde karar versem başım daha sonra ağrır mıydı, plan yaparken zaten ağrıdığını düşünürsek...

Bir de izleyici olma ihtimali vardı bazı olaylarda. Hiç karışmasaydım, planlarla olacakları manipule etmeseydim aynı şey olur muydu ? Sanırım merakımın da etkisi, olaylara burnumu sokmadan edemediğimden asla izleyici olamayacağım, olsam bile izleyiciliğin asıl kuralını, "olaylara karışmama" yasasını çiğnerim direk.

Planlarım beni bugüne getiren, planlarım beni bu günden sonra ileriye götürecek olan. Dediğim gibi, her uyguladığım benim yararıma olmuyor ama bazı planları sadece kendim için uygulasam şu anda yalnız olabilirdim.


Meh.